Het is moeilijk om door te gaan als het allemaal even tegen zit. Schrijven wil maar niet lukken, en het liefste zou ik me verstoppen in mijn bed totdat ik de eerste tekenen van lente zie. Ik weet dat het einde van deze helse winter ten einde is, maar buiten is het al dagen mistig en regenachtig. Dan is het moeilijk te geloven dat het al bijna maart is. Het weer doet mijn humeur ook niet ten goede.
Deze vakantie is het elke dag een gevecht tegen mijn geweten. Vol goede moed zet ik de wekker om 8 uur 's ochtends om aan het schrijven te gaan. Bij het uitdoen van mijn wekker begint de ellende al. Elke keer als het buiten regent, zie ik op het beeldscherm van mijn telefoon regendruppeltjes. Leuk gevonden, maar ik zie liever dat zonnetje. 11 uur 's ochtends en ik zit nog steeds op de bank te lamballen. Secret Story kijken, want dat is tegenwoordig 24 uur per dag op de televisie. Even aan de realiteit ontsnappen door een slecht gemaakte real life serie te kijken. Desondanks ben ik ontzettend jaloers op ze. Wat ik wel niet zou geven om op dit moment opgesloten te zitten in een villa in Portugal, waar de zon al volop schijnt. Het enige waar zij zich zorgen om hoeven te maken, is om hun 'geheim' (als je 'ik heb in een Bollywood film gespeeld' een geheim kan noemen) verborgen te houden. Camera's mogen ze wel achterwege laten wat mij betreft. Drie maanden lang in je bikini douchen gaat wel ver.
Maar goed, ik ken mijzelf wel. Zelfs in zo'n huis, waar je heel de dag zit te praten en rondjes om de bank aan het rennen bent als sport, zelfs dan zou ik op den duur wel iets vinden om ontevreden over te zijn in mijn leven. Er zit zoals altijd niets anders op dan even tandjes op elkaar en gewoon doorbikkelen de komende tijd. En nu we toch al bezig zijn met de standaard spreekwoorden en gezegdes; na regen komt zonneschijn. Hoop ik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten